Kto może ogłosić upadłość konsumencką
Wniosek może złożyć osoba fizyczna, która nie prowadzi działalności gospodarczej i jest niewypłacalna. Niewypłacalność oznacza, że dłużnik trwale utracił zdolność do wykonywania swoich wymagalnych zobowiązań pieniężnych. W praktyce za sygnał uznaje się opóźnienie w spłacie przekraczające 3 miesiące. Procedura nie jest zarezerwowana dla osób bez żadnego dochodu, wielu dłużników ma pracę, ale zobowiązania przekraczają ich możliwości.
Sąd może oddalić wniosek, gdy dłużnik doprowadził do swojej niewypłacalności umyślnie albo na skutek rażącego niedbalstwa. Podobnie bywa, gdy w ciągu ostatnich 10 lat dłużnik już korzystał z oddłużenia w upadłości. Dlatego opis przyczyn zadłużenia jest jedną z najważniejszych części wniosku.
Przygotowanie dokumentów
Zanim zaczniesz wypełniać formularz, zbierz wszystko, co dotyczy Twoich zobowiązań. Przydadzą się umowy kredytowe i pożyczkowe, wezwania do zapłaty, nakazy zapłaty, pisma od komornika, a także raport z biura informacji kredytowej, który pokazuje zobowiązania, o których mogłeś zapomnieć. Do tego dochodzą dokumenty o dochodach i kosztach utrzymania z ostatnich miesięcy oraz informacje o majątku.
Dokładne zebranie dokumentów ma znaczenie z jednego powodu. Zobowiązanie, które dłużnik celowo nie ujawnił we wniosku, nie podlega umorzeniu. Lepiej ujawnić dług, którego nie jesteś pewien, niż go pominąć.
Co zawiera wniosek
Wniosek składa się w Krajowym Rejestrze Zadłużonych. Obejmuje dane osobowe, informacje o dochodach i kosztach utrzymania, spis majątku z szacunkiem wartości, listę wierzycieli, informację o wierzytelnościach spornych oraz opis przyczyn niewypłacalności. Dłużnik podaje także czynności prawne dokonane w ostatnim roku, na przykład darowizny i sprzedaż majątku. Szczegóły opisaliśmy na stronie wniosek o upadłość konsumencką.
Opłata sądowa od wniosku wynosi 30 zł. Pozostałe koszty omawia strona koszty upadłości konsumenckiej.
Postanowienie sądu i rola syndyka
Sąd rozpoznaje wniosek i, jeśli nie ma podstaw do jego oddalenia, ogłasza upadłość. Od tej chwili majątek dłużnika wchodzi do masy upadłości, a zarządzanie nim przejmuje syndyk. Syndyk sporządza spis inwentarza, ustala listę wierzytelności i sprzedaje majątek, a uzyskane środki przeznacza na częściową spłatę wierzycieli. Dłużnik ma obowiązek współpracować, wydawać dokumenty i informować o zmianach swojej sytuacji.
Plan spłaty wierzycieli
Po zakończeniu likwidacji majątku sąd ustala plan spłaty. Zwykle trwa on do 36 miesięcy, a jeśli dłużnik doprowadził do niewypłacalności umyślnie albo przez rażące niedbalstwo, może zostać wydłużony do 84 miesięcy. Raty dostosowuje się do dochodów dłużnika tak, aby zostały środki na utrzymanie jego i osób na utrzymaniu. Dłużnik składa sprawozdania z wykonania planu, co opisujemy w artykule plan spłaty i sprawozdanie roczne.
Jeśli dłużnik jest trwale niezdolny do spłaty, sąd może umorzyć zobowiązania bez planu, zobacz upadłość konsumencka bez majątku.
Umorzenie zobowiązań
Po wykonaniu planu sąd umarza pozostałe zobowiązania. Nie obejmuje to alimentów, rent z tytułu odszkodowania za szkodę na osobie, grzywien i kar orzeczonych w sprawach karnych ani zobowiązań celowo przemilczanych. Kolejne oddłużenie w upadłości jest zwykle możliwe dopiero po 10 latach. Szerzej: umorzenie długu przez sąd.
Kiedy skorzystać z pomocy prawnika
Kreator i poradniki wystarczają w prostych sprawach, ale przy nieruchomości, działalności gospodarczej albo podejrzanych czynnościach majątkowych z ostatniego roku warto skonsultować sprawę z prawnikiem. Porównanie obu dróg znajdziesz na stronie upadłość konsumencka z prawnikiem czy samodzielnie. Artykuł ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.